Why food ?


I do not know if anyone thinks about food all the time like me…for me : to think about food is a joy and wonderful feeling.

ตั้งแต่เริ่มจำความได้ ก็ดูเหมือนว่า เรื่องกินจะเป็นเรื่องใหญ่และไม่มีเวลาหยุดพักสำหรับนัท ลิมตาตื่นขึ้นมาก็มีของอร่อยๆรอให้เลือกกิน เรียกว่าแทบจะอดใจไม่ไหว ที่จะไปตลาดเช้า บรรยากาศในตลาดช่างทำให้มีความสุขอย่างบอกไม่ถูก กลิ่นอาหารหอมๆ ควันร้อนๆที่ลอยกรุ่นเวลาแม่ค้าตักอาหาร หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสของผู้คน และเสียงพูดคุยทักทายระหว่างกัน

นัทชอบดูผัก ผลไม้แปลกๆที่ชาวบ้านห่างไกลหาบมาขาย ทั้งแปลกทั้งน่าลิ้มลอง แต่ขอผ่านบรรดาเนื้อสัตว์แปลกๆพิสดารทั้งหลายแหล่ ยังไงก็ไม่กล้าลอง…น่าแปลกที่กลับไม่รังเกียจที่จะลองผักหญ้าหน้าตาพิลึก..ๆ

ภาพที่จำติดตาไม่เคยลืมแม้เวลาจะผ่านมานานแสนนาน คือภาพแม่ค้าขายข้าวเหนียวนึ่ง กินกับเนื้อเค็มทอด หมูเค็มทอด กลิ่นหอมของข้าวเหนียวใหม่ ควันที่พุ่งลอยจากจากหวดนึ่ง เนื้อเค็ม หมูเค็มที่ทิ้งรอยสีน้ำตาลบนข้าเหนียวมีรสเค็มๆอร่อยเหลือเกิน กลิ่นของใบตองเมื่อโดนความร้อน จำได้แม้แต่ความแตกต่างระหว่างข้าวเหนียวขาว และข้าวเหนียวดำ ที่แม่ค้าผสมกันมาให้ในห่อเดียว..ไม่เว้นแม้แต่กลิ่นของฟืน เสียงน้ำเดือดๆและหมอกที่ลอยอ้อยอิ่งยามเช้า

โอ้ยอยากกลับไปสู่ความรู้สึกเก่าๆแบบนี้อีกจัง..

Facebook Twitter Myspace Friendfeed Technorati del.icio.us Digg Google StumbleUpon
Posted in Why Food ? | 10 Comments