Barbecue….

Click on the picture to enlarge (คลิ๊กที่รูปเพื่อดูรูปขนาดใหญ่ค่ะ)

Barbecue or barbeque

(common spelling variant) (with abbreviations BBQ, Bar-B-Q; and diminutive form barbie, used chiefly in Australia and New Zealand; and called Braai in South Africa) is a method and apparatus for cooking meat with the heat and hot smoke of a fire, smoking wood, or hot coals of charcoal, cooking gas or even electricity; and may include application of a marinade, spice rub or basting sauce to the meat or vegetables.

The term as a noun can refer to the meat, the cooking apparatus itself (the “barbecue grill”] or to a party that includes such food. The term as an adjective can refer to foods cooked by this method. The term is also used as a verb for the act of cooking food in this manner.

Barbecue is usually cooked in an outdoor environment heated by the smoke of wood or charcoal. Restaurant barbecue may be cooked in large brick or metal ovens specially designed for that purpose.

Barbecue has numerous regional variations in many parts of the world.

The World Championship Barbecue Cooking Contest is held annually in Memphis, Tennessee, during the Memphis in May festival. According to the Guinness Book of World Records, it is the world’s largest pork barbecue contest.
Other barbecue competitions are held in virtually every state in the United States during the warmer months, usually beginning in April and going through September. One of the best known was the Ribfest, first organized by former Chicago newspaper columnist Mike Royko, which attracted over 400 contestants in 1982, ballooned to 750 entries and over 10,000 attendees by 1990, and helped popularize the distinctions between different regional styles to a much wider audience. These events feature keen competitions between teams of cooks and are divided into separate competitions for the best pork, beef and poultry barbecue and for the best barbecue sauces.

Source: Wikipedia

ตอนอยู่ที่เมืองไทย บาบีคิวไม่ได้ทำให้นัทรู้สึกน้ำลายสอ กระดี้กระด๊าอยากกินใดๆทั้งสิ้น น่าจะเป็นเพราะในเมืองไทยของกินอร่อยๆมากมาย บาบีคิวเลยเป็นอะไรที่งั้นๆไปเลย

แต่พอต้องระหกระเหินมาอยู่ต่างบ้านต่างเมือง แค่พูดถึงบาบีคิวก็ทำนึกอยากจนรอแทบไม่ไหว ยิ่งถ้าได้กลิ่นด้วยล่ะก็น้ำย่อยในกระเพาะปั่นป่วนโครกครากเอาง่ายๆ…

หลายคนอาจชอบกินอาหารย่างแบบแอบไหม้อย่างที่นัทชอบ..กลิ่นไหม้ๆช่างชวนกิน…ถึงใครจะบอกว่ามีสารก่อให้เกิดโรคมะเร็ง แต่ความอยากดูเหมือนจะมีแรงดันทุรังสูงกว่าความกลัว ยิ่งได้น้ำจิ้มแซ่บๆแบบที่เราใช้จิ้มซีฟู๊ดด้วยล่ะก็ กินไม่ถอยพุงกางปลดกระดุม ปลดซิปก็ยอม..แล้วค่อยไปสำนึกผิดทีหลัง..ฮ่าๆ

ช่วงหน้าร้อนที่อังกฤษ บาบีคิวดูเหมือนจะเป็นสิ่งแรกที่ใครๆก็นึกถึง ปิ้งๆย่างๆกันควันขโมง โชยกลิ่นให้ต้องเลียนแบบทำตามกันแทบทุกบ้าน แต่พูดก็พูด นัทว่าคนไทยเราพิถีพิถันกว่าใคร งานไหนงานนั้นทุกอย่างต้องเพียบพร้อม ทั้งเนื้อ ไก่ หมู ปลาหมึก กุ้ง ไม่รวมอาหารอย่างอื่นที่ทำเพิ่มเติม เพราะกลัวจะไม่พอกินกัน..ต่างกันกับคนที่นี่บางครั้งมีแค่ไส้กรอก เบอร์เกอร์ สลัดเท่านั้นเอง..แอบบผิดหวัง ที่ตั้งใจถ่ายท้องรอกินของอร่อย…แถมพอไปถึงก็จะมีการนั่งดื่ม นั่งคุย ไอ้เราก็แอบน้ำลายยืด หิวอ่ะ…หลังๆชักรู้แกวหาอะไรกินก่อนไปเลย จะได้ไม่ต้องทรมาณหิวท้องกิ่ว ยังไงก็กินต่อได้อยู่แล้ว…พูดไปพูดมาชักนึกถึง ส้มตำ ไก่ย่าง ปลาดุกย่าง ปลาเผาเกลือของบ้านเรา..จิ้มน้ำจิ้มแซ่บๆให้น้ำในหูเต้นกระแด่วๆ….ข้าวเหนียว ซุปหน่อไม้ ลาบ ต้มแซ่บ ทะยอยลอยมาให้เห็นเป็นแถว กรี๊ด..อยากกิน..ไม่น่าเริ่มเลยอ่ะ

Facebook Twitter Myspace Friendfeed Technorati del.icio.us Digg Google StumbleUpon
This entry was posted in Why Food ?. Bookmark the permalink.



Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>