นึกถึง…งานวัด



ระหว่างทางกลับบ้านวันหนึ่ง นัทผ่านรถเข็นที่เค๊าขาย Candy Floss พอเห็นปุ๊ปความคิดตอนนั้นนึกไปถึงงานวัดบ้านเราทันที จำได้ว่าขนมแบบนี้ ที่บ้านเราน่าจะเรียกว่าไหมสวรรค์อะไรประมาณนี้ ที่ปั่นในเครื่องใหญ่ๆใส่ไม้ยาวๆมีหลายสีให้เลือก ซื้อแล้วก็ถือเดินกัดกิน แต่เวลาติดผมแล้วเหนียวหนับน่าดู…

เวลาที่แถวบ้านมีงานวัด นัทจะทุรนทุรายอยากไปมากๆ ยิ่งช่วงหัวค่ำๆจะเริ่มมีการเปิดเพลงเชิญชวนและกระตุ้นต่อมอยากให้ทนแทบไม่ไหว ไหนจะนึกถึงของกินมากมายไม่ว่าจะเป็น ปลาหมึกย่าง ขนมถังแตก ก๋วยเตี๋ยวเนื้อ ถั่วลิสงต้ม ลูกชิ้นปิ้ง อ้อยควั่น มันแกวแผ่นหนาๆ เสียบไม้แล้วทาชะเอมสีเหลืองๆ หวานอร่อย..
ขนมจีนที่มีผักนานาชนิดทั้งต้มทั้งสดให้เลือกหยิบกินตามใจ ข้าวต้มไก่ ที่มีถั่วงอกดิบ, หอมเจียวและไข่ต้ม กินจนอิ่มแปล้ก็ยังไม่หายตะกละต้องซื้อข้าวโพดข้าวเหนียวฝักเล็กๆติดมือไว้แทะต่อ ทั้งที่แสนจะอื่ม

ที่ค่อนข้างจะแปลกไปสักหน่อยคือนัทชอบกลิ่นตะเกียงน้ำมันก๊าด (ถ้าผิดพลาดขออภัยด้วยค่ะ) ที่น้ำมันในตะเกียงเป็นสีฟ้าๆใสๆ กลิ่นหอมแปลกๆ ไม่ว่าจะได้กลิ่นนี้ที่ไหนเมื่อไหร่จะทำให้นึกถึงงานวัดขึ้นมาทุกที

ภาระกิจการกินที่สำคัญที่สุดเสร็จแล้วก็ถึงเวลาของเกมส์ต่างๆ ที่ชอบเล่นบ่อยอยู่ๆจะเป็นซุ้มยิงปืน ปืนที่ใช้น่าจะเรียกปืนยาวกนักน่าดู ส่วน กระสุนเป็นหัวจุกน้ำปลา เวลาจะยิงก็เสียบเข้าไปที่ปลายกระบอก แต่ยิงไม่ถูกสักทีจนบางครั้งนึกอยากแกล้งยิงตูดคนเฝ้าสักครั้งให้หายเจ็บใจ

ส่วนชิงช้าสวรรค์ เคยลองขึ้นครั้งหนึ่งกลัวมากๆ โดยเฉพาะช่วงที่หยุดค้างเราไว้ข้างบน เชื่อว่าตั้งใจแกล้งแน่นอนๆ คนเล่นบางคนก็พยามแกว่งไกว เพื่อให้ชิงช้าขยับไปมา ช่างไม่เห็นใจคนที่กลัวจนแทบไม่กล้าหายใจอย่างนัทมั่งเลย กว่าจะหมดเวลาตะคริวกินก้าวขาไม่ออก

นอกจากนั้นก็ดูเหมือนจะมี รถไต่ถัง เมียงู ที่ไม่เคยเข้าไปดูทั้งที่แสนอยาก ลิเก หนังกลางแปลงนี่ไม่ต้องพูดถึง เพราะถ้าดูเป็นหลับ น่าจะเป็นเพราะมีเสื่อหรือกระดาษหนังสือพิมพ์ปูรอง แรกๆก็นั่งดูดีอยู่ พอนานเข้าก็เปลี่ยนเป็นนอนดู แล้วจะไม่หลับได้ยังไงไหว เพราะยิ่งดึกอากาศก็ยิ่งเย็น ท้องอิ่มๆอากาศเย็นๆ แถมได้ดูดาวอีกต่างหากแหม๊..เหมือนนอนตากอากาศยังไงอย่างงั้น

สอยดาว เป็นอีกอย่างหนึ่งที่นัทชอบมาก แต่สอยทีไรไม่เคยได้อะไรติดไม้ติดมือกลับบ้านเหมือนคนอื่นๆเค๊า..เดาว่านัทเป็นคนที่ไม่มีดวงหรือโชคทางนี้เพราะไม่ว่าจะเป็นจับสลาก ชิงโชคหรืออะไรในแนวนี้ นัทจะไม่เคยได้อะไรกับเค๊าเลย ที่ขาดซะไม่ได้ก็ดูเหมือนจะเป็นแผงต่างๆที่พ่อค้าแม่ค้ามาจับจองเปิดขาย บางครั้งโชคดีมีอะไรแปลกๆที่หาซื้อตามแถวบ้านไม่ได้ก็เคยมี

โดยส่วนตัวนัทคิดว่างานวัดช่างมีเสน่ห์ ไม่ว่าจะไปกี่ครั้งถึงจะรู้ว่ามันก็เหมือนๆเดิม แต่ก็ไม่เคยเบื่อ ได้ดูของกิน ดูผู้คน เดินไปยิ้มไปช่างมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก

แต่ทุกวันนี้งานวัดจะเป็นเหมือนเดิมอย่างที่คุ้นเคยรึเปล่านัทก็ไน่ใจ แต่เคยไปที่องค์พระนครปฐมตอนกลางคืนที่มีออกร้านขายอาหาร ขายของต่างๆมากมาย ก็พอที่จะทำให้นัทได้กลิ่นอายของความทรงจำดีๆให้ระลึกถึงบ้าง แม้จะไม่เหมือนกันซะทุกอย่าง แต่ก็พอกล้อมแกล้ม

หวังว่าเพื่อนๆที่แวะเข้ามา จะบอกเล่าแบ่งปันประสบการณ์ให้นัทได้รับฟังกันบ้างนะค๊ะ มีความสุขมากๆค่ะ

Facebook Twitter Myspace Friendfeed Technorati del.icio.us Digg Google StumbleUpon
This entry was posted in General. Bookmark the permalink.



Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>