….. Churro …..

A churro, sometimes referred to as a Spanish doughnut, is a fried-dough pastry—predominantly choux—based snack. Churros are popular in Spain, France, Portugal, Latin America (including Spanish-speaking Caribbean islands) and the United States. There are two types of churros in Spain, one which is thin (and sometimes knotted) and the other which is long and thick (porra). They are both normally eaten for breakfast dipped in hot chocolate or café con leche.

History is divided on how exactly churros came to exist. One theory is they were brought to Europe by the Portuguese. The Portuguese sailed for the Orient and, as they returned from Ming Dynasty China to Portugal, they brought along with them new culinary techniques, including modifying the dough for You tiao also known as Youzagwei in Southern China, for Portugal. However, they modified it by introducing a star design because they did not learn the Chinese skill of “pulling” the dough (the Chinese Emperor made it a crime with capital punishment to share knowledge with foreigners). As a result, churros are not “pulled” but rather extruded out through a star-shaped die.

Another theory is that the churro was made by Spanish shepherds, to substitute for fresh bakery goods. Churro paste was easy to make and fry in an open fire in the mountains, where shepherds spend most of their time

Churros are typically fried until they become crunchy, and may be sprinkled with sugar. The surface of a churro is ridged due to having been piped from a churrera, a syringe with a star-shaped nozzle. Churros are generally prisms in shape, and may be straight, curled or spirally twisted.

Like pretzels, churros are often sold by street vendors, who will often fry them freshly on the street stand and sell them hot. In Spain and much of Latin America, churros are available in cafes for breakfast, although they may be eaten throughout the day as a snack. Specialized churrerías can be found in the form of a shop or a trailer during the holiday period. In addition, countries like Venezuela and Colombia have churrerías throughout their streets.

The dough is a mixture of flour, water and salt. Some versions are made of potato dough.

In southern, southwestern and southeastern Spain the word churro usually refers to the thicker variant, called porra elsewhere. The thicker variant is usually fried in the shape of a continuous spiral and cut into portions afterwards. The center of the spiral is thicker and softer, and for many a delicacy in itself.

In parts of South East Spain, a much thinner dough is used which does not allow for the typical ridges to be formed on the surface of the churro. The final result therefore has a smooth surface and is more pliable and of a slightly thinner diameter than standard Spanish churros. Another difference is that sugar is never sprinkled on them as the flavour is not considered suitable.

Filled, straight churros are found in Cuba (with fruit, such as guava), Brazil (with chocolate, doce de leite, among others), and in Argentina, Peru, Chile and Mexico (usually filled with dulce de leche or cajeta but also with chocolate and vanilla). In Spain they have a considerably wider diameter to allow for the filling. In Uruguay, churros can also come in a savoury version, filled with melted cheese.

Source : Wikipedia

This is how the Churros are made in the Local Market – the pictures show fresh Churros being prepared right in front of your eyes so that you can enjoy them piping hot. : the method varies slightly from other places – and the circular piping is a convenient way to prepare them, and handle them. A tasty traditional treat in just a few minutes.

ครั้งแรกที่นัทเห็นเค๊าทอดเจ้า churro หน้าตารูปร่างแบบนี้ในตลาดนัด มองๆดูคล้ายปาท่องโก๋ทอดบ้านเรา เลยลองซื้อมากิน ปรากฏว่า ไม่ต่างกันกับขนมทอดแป้งๆในบ้านเรา เพียงแต่ไม่มีกลิ่นของยีสต์และเนื้อเบาเหมือนกว่าซาละเปากับปาท่องโก๋ สรุปว่าได้ของกินเพิ่มน้ำหนักอีกอย่างหนึ่ง เพราะกินครั้งละสี่อัน อย่างที่เห็นในรูป ขนาดไม่เล็กเลยแถมทอดในน้ำมันแยะขนาดนั้น แต่กินร้อนๆอร่อยเพลินดี ต่างไปจากแบบที่เป็นแท่งยาวคลุกน้ำตาลที่ฝรั่งเศสจะเหมือนโดนัทมากกว่า ที่สเปนแบบแท่งที่นัทเคยกินจะมีช๊อกโกแล๊ตตุ๋นมาให้จิ้มกินอร่อยกันไปคนละแบบ แต่เป็นขนมเดียวกัน

มาดูขั้นตอนการทำที่เก็บรูปภาพจากตลาดนัดมาฝากกันดีกว่า เริ่มจากหน้าตาของแป้งที่จะนำมาทอด

เครื่องมือที่ใช้หยอดแป้ง

ขนมนี่ดูเหมือนว่าจะไม่อร่อยถ้าไม่กินตอนร้อนๆ พอลูกค้าสั่งแม่ค้าจึงจะตักแป้งใส่ในเครื่องหยอดเตรียมทอดให้ตามสั่ง

จากนั้นก็จะนำไม้ที่เห็นในรูปใส่ลงๆไปเพื่อเป็นตัวดันให้แป้งไหลออกมา

ใช้สองมือประคองเพื่อวนแป้งให้เป็นวงกลมตามต้องการ แล้วส่วนหัวใหล่ดันไม้ให้แป้งไหลออกมา

จากนั้นก็ปล่อยไว้สักพักโดยไม่ต้องทำอะไร

สักพักก็เริ่มเกลี่ยไปมาให้โดนความร้อนให้ทั่วถึง

พอเริ่มเหลืองก็พลิกกลับด้าน

เผลอไม่ได้พราะดูแล้วน้ำมันน่าจะร้อนมากๆ

พอสุกเหลืองได้ที่เบาไฟลงให้อ่อน รอให้ลูกค้ามาสั่งแล้วจึงค่อยเพิ่มไฟให้น้ำมันร้อนจัดอีกที

เสร็จแล้วนำขึ้นมาจากเตาด้วยเจ้าเครื่องมือตัวนี้

เรียงซ้อนๆกันไว้ให้สะเด็ดน้ำมันสักแป๊ป ในรูปที่เห็นด้านข้างๆเป็นเศษแป้งที่ทอดที่เค๊าตักช้อนขึ้นจากเตาวางไว้

ก็ห่อกระดาษใส่ถุงพลาสติกหิ้วให้ลูกค้า เป็นอันเสร็จ ในรูปที่เห็นของนัทเอง กินไม่ถึงห้านาทีมั้ง เพราะยังเดินไปไม่ไกลจากร้านก็หมดแล๊วว

ขอบคุณมากๆที่แวะมาทักทายกันมีความสุขมากๆค่ะ

Facebook Twitter Myspace Friendfeed Technorati del.icio.us Digg Google StumbleUpon
This entry was posted in Why Food ?. Bookmark the permalink.



Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>